Eller birleşir,

İki canda tek yürek olur.

Eller yıllarla daha da kenetlenir.

Gönüller tek, yürekler tek,

Seninle daha nice 15 yıllara...

Mucizem

Fırtına sonrası;
Dalgalar mutsuzluklarımı dövüyor.
Mutlu etmek için mutsuz olduğum,
Binlercesi birikmiş, hiç haberim yok.
Ne kadarda çokmuş.

Oysa ne güzellikler hayal etmiştim,
Çok beklentim yoktu,
Birkaç güzel söz, bir küçük dam yeterdi bana,
Sendin istediğim, hep sendin kaybettiğim.
Sıradan küçük mutlulukları büyük mutsuzluklara döndürmek,
Hayalim degildi.

Olmayınca zorlamak mı mutsuzluğum,
Yoksa benim mi azlığımdı sebep,
Bu kadar mutsuzluğu biriktirmeme neden!

Maden madem var.

Karanlıkta,
Yerin metrelerce altında,
Kazma sallamak değildi hayalleri.
Hele ki bir gün hiç altından çıkamamak
Hiç düşü olmamıştı.
Hayalleri vardı ama gerçekleri daha çoktu.
Hep onlar gibi olmak isteyip,
Hep zorladıkları gibi oldu.
Zonguldağın gerçeklerini kabul edip,
O da gerçeklerinde kayboldu.

Hasret,
Güneş olupta ısıtamamak,
Yağmur olupta yağamamak,
Çiçek olupta kokamamak,
Rüzgar olupta esememek.

Aşk,
Güneşi bulup kavrulmak,
Yağmura tutulup boğulmak,
Çiçeğe konup aldanmak,
Rüzgarlarda savrulmak.

Sevgi,
Güneş gibi parlamak,
Yağmurlarda serinlemek,
Çiçeğini belirlemek,
Rüzgarında dinlenmek.

Güzel söze kalp vurulur,
Söz istersen dem vurulur,
Kırma dostunun hatırını
Toprak atmaya eller bulunur.

Dil söyler kalp tutulur,
Nasipse mekan tutulur,
Kesme dostla bağını
Helal etmeye canlar bulunur

Doğum günlerini sevmemem; artık doğduğu günü sevdiğim olduğundandır. Yaşlanıyorum ama üzülmem; ömrümün kalan kısmını senle doldurduğumdandır. Mutluluğum; hersene daha çok sen benimle, ben de seninle olduğundandır. Teşekkür ederim mucizemsin.

İnsan olmak zordur, söylemek kolay,
İsa da, Musa da, oda, buda,
Hepsi aynısını demiş,
Özünde yoksa iyilik,
Sana diyecek bişey yok.