Birine

 Birine, yalnızca birine

Söylemek isterdim sevdiğimi

Her gün yıldızları toplayıp

Vermek isterdim.

Bütün sevgimi aşkla yoğurup

Ona sunmak isterdim.

Tepeden yakamoz izleyip

Seninle hayallere dalmak isterdim.

Her şeyden vazgeçip

Seninle yaşamak isterdim.

97-2001-20

Dur Bir

 Hele bir dur anlat insanoğlu,

Ne kazandın, ne kaybettin,

Kazandığın bir şey göster.

Binaları mı? Teknolojini mi?

Rahatlığı mı?

Yaptığın suni güzellikleri mi?

Ya kaybettiklerin,

Nice sonsuz güzellikler,

İnsan olmadan, 

İnsancıl olmadan,

Yaşanır mı?

Yağmurlarda durabiliyor musun?

Ağustos böceğinin şarkılarını,

Tereddütsüz havayı soluyabiliyor musun?

Sabredip, şarkılar söyleyebiliyor musun?

Arkadaşına güzel bir günü,

Temiz bir denizi anlatabiliyor musun?

Bir ana şefkatiyle,

Çocukları sevebiliyor musun?

Sevgiyi, saygıyı,

Yolda selamlaşmayı görebiliyor musun?

Artık mutlu olabiliyor musun?

97-2001-19

Ekmek Parası

 Yapılan her şey ekmek parası,

Yaşanılan hayat,

Rezilce dönen bu dünya,

Hep ekmek parası.

Yitik yıllar var.

Yıkılan yuvalar,

Yaşanmaya değmezhayatlar,

Yalnızca ekmek parası,

Ömürler boyunca çalıştık.

Sadece bu dünya için,

Nice büyük bedeller,

Ödedik ekmek parası için.

97-2001-18

Başka Küçüğüm

 Büyük bir çocuktu,

Yaşı küçüktü.

Belli feleğin çemberinden geçmişti.

Küçücük elinde üç beş paket,

Sokaklarda soğuk sıcak demeden

İnsanlığını kaybetmiş insanlara

Kağıt mendil satmaya çalışır.

Ben tanımam, niçin sattığını,

Ne yaptığını, neler olacağını kendisi de bilmiyordu

Her gün kalbini kıran,

İnsanlardan yediği,

fırça, itilme ve küfürler,

Boynu bükük bırakan.

Gelişen toplumda ezilen küçüğüm,

Ellerimizle ittiğimiz çukurda küçüğüm,

Senin gibi binlerce küçüğüm,

Kuyudan çıkacak binlerce büyüğün.

97-2001-17

Küçüğüm

 Küçüğüm kolay mı sanırsın?

Leş dolu bir yerde,

Leş kargalarıyla yaşamayı.

Küçüğüm anlamazsın,

Kokuşmuş rezil bir dünyada,

Sevdiğini yok etmelerini.

Küçüğüm seni de boğarlar.

Kaç kaç küçüğüm,

Git küçüğüm,

Bu karanlığa verme,

O küçük parıltıyı. 

97-2001-16

Bırak

 İsyan etmek ne haddine, 

Ama bırakın, bırakın bizi.

Temiz bir aşkı,

Doyasıya, ölesiye,

İkimiz, sadece ikimiz,

Yaşayalım, uzak diyarlarda.

Uzağa gidelim.

Bilmiyorum nereye ama gidelim.

Aşkla başlayan bir hayat,

Aşkla son bulsun.

97-2001-15

İnsan yazıyorsa insandır. Düşünüyorsa ve hayır diyebiliyorsa

Şiir Var

 Şiirdir tek tesellim,

Hayata bağlayan,

Duvarları yıkan,

Kendi benliğimi bulan,

Aşkımı diri tutan.

Şiirdir beni yaşatan,

Bende ki beni bulan,

Sonsuz diyarlara varan,

İnsanı insan yapan,

İnsanla var olan,

Kendi de bir dünya olan,

Devamlı var olan, 

ŞİİR.

97-2001-13

Aşktı

 Aşk'tı, aşktı benim ki

Biraz çocuksuydu.

Saftı, temizdi, ilkti

Güzeldi, küçük kalbimde,

Sonsuz medeniyetti.

Yakamadığım, yok edemediğim,

Yıllarca bıkıp usanmadan büyüyen,

Kalbimi sahiplenen,

Beni yıkan medeniyetti.

Birbirimizi sevemedik yada

Delice sevdalandık.

Ne birleştik, ne ayrıldık.

Bir ömür bağlandık,

Yada ben öyle sanmışım.

Son günümüzü, son konuşmayı, son gülüşü,

Bakışları o bakışları,

Çoğu şeyi unuttum.

Gözlerinin rengini bile,

97-2001-13

1/30 Treni

 Aha geçen bir buçuk treniydi.

Gecenin bu saatinde,

Kim bilir ne umutlar,

Ne aşklar ve yalnızlıklar gidiyordu.

Kulakları sağır eden,

Sesin içinde,

Nice sessizlikler vardı.

Kim bilir ne umutlar,

Yolculuk ediyor.

Birinci kompartımanda

İçilen sigaralarda,

Nice şekiller oluşuyordu.

Uyuyan çocuklarda,

Ne tatlı rüyalar,

Nice insanlar,

Tren sesinden çok,

Sonunun belirsizliğinden,

Uyyuyamıyordu.

Bir buçuk treniydi.

Normal bir trendi.

Benim için bir hayal,

Düş gezisiydi.

Hiç bir şeydi.

İncelikler yüklüydü.

Kim bilir?

97-2001-12

Öğrenciye

 Öğrenciyim, toplum dışıyım.

Gurbetteyim, ana baba uzak.

Okuyorum, para pul kısarak.

Yalnızım, aşkım benden uzak.

Sarılmışım, dört yanım tuzak.

Şaşırmışım, her şey yasak.

Açıktayım, öğrenciye ev yok.

97-2001-11

Gece

 Nedense severim geceyi,

Benim için hep çekicidir.

Esrarengiz, biraz ürkütücü,

Biraz hüzünlü, birazda yalnızdır.

Ama bir o kadar heyecanlı,

Şairane, namuslu, güzeldir.

İçinde en büyük aşk,

En güzel sevgiler gizlidir.

Karanlık örtüyü araladığımızda,

Saf bir aydınlık çıkar.

Her aydınlığın başı,

Karanlık değil midir?

Bu satırları karalamamın,

Sebebi karanlıktır.

Beni hayata bağlayan,

Bu karanlıktır.

Bu dizelerimi oluşturan

Karanlığın ardında ki aydınlıktır.

Ve ben severim geceleri.

97-2001-10

Gariptir AŞK

 Belki aile korkusundan,

O, bu, şu korkusundan,

Yada yasak aşkların,

Dayanılmaz çekiciliğinden,

Gizli yaşandı.

Dışı kül olan,

Ebedi bir kor olarak.

Yalnız ve ayrı yaşandı.

Tek olarak öksüz büyüdü.

Aynı tohumun iki çiliydi.

Arasında okyanus olan,

iki çınar gibi,

ikiside ayrı ve tek.

Yeşil, sağlam ve ölümsüz,

Öylesi bir garip aşktı bu.

97-2001-9

İsmi Lazım Değil

 İsmi şu anda sana söyleyemediğim,

Çok geride kalmış,

Kısa sürede bir ömür yaşanmış,

Okul aşkıdır.

Belki de onu senden,

Belki onu insanlardan,

Belki abartılı korkulardan,

Belki hala kalbimde olan,

Belki de tekrar aynı aşkı yaşamaktan,

ve bunların hepsinden dolayı,

Adını söyleyemiyorum.

97-2001-8

Anlatamam

 Aşkı anlatabilmek ne kadar zor,

Bir bilseydin belki beni anlardın.

Seni nasıl hayasızca, bencilce,

Ve ne kadar hayat dolu sevdiğimi.

Sen

 Sen ve ben ayrı diyarlarda,

Yalnızlığın boşluğunda,

Uzak ufukların sonsuzluğunda,

Ve ben seni düşünüyorum.

Bu mahzun boş odada.

Sen ve ben ayrı diyarlarda.

Belki de sen derin uykularda.

Bense uzun nahoş gecelerde.

Boş satırların ilhamında.

Oturur seni ararım penceremde.

Sen ve ben ayrı diyarlarda.

Aşkım sabah çiği kokusunda.

Karanlığın en yoğun dört buçuğunda.

Yeni geçen tren,

Uzun zamandır tek ses odamda

Sen ve ben ayrı yollarda.

97-2001-6

97-2001-6

Üniversiteyim

 Üniversitedeyim, okuyorum.

Belki de okumaya çalışıyorum.

Öğretmeyi öğreniyorum.

Engin bir denizde,

Sonsuzluğa yüzüyorum.

Daha yolun başındayım.

Bu işin sonu yok anlamalıyım.

Hayattan çok ibret almalıyım.

Yalnızlığı kitaplarda,

Aşkı okumakta bulmalıyım.

Zaman kötü görüyorum.

Yol zor ve çetin biliyorum.

Ama ben okuyorum.

Belkide... Okumaya çalışıyorum.

97-2001-5

Aşktır

 Aşktır insanı insan eden,

Çoğunda rezil eden,

Hayalleri süsleyen,

Sevdiğidir, beni serhoş eden.

97-2001-4

Aşk'tır

 Aşktır beni büyüleyen,

çiçeğimi susuz büyüten,

yalnızlığı bana unutturan,

hayatımı zengişleştiren.

97-2001-3

Bir Zaman

Bir zaman vardı.

Geçmişti, belki de yoktu.

İnsanoğlu vardı.

Saftı, temizdi, güzeldi.

Doğa vardı.

Ağacıyla, toğrağıyla, yeşiliyle.

Bir zaman vardı.

Bugündü, geleceği yoktu.

İnsanoğlu vardı.

Pisti, kokuşmuştu, rezildi.

Ve artık doğa yoktu.

97-2001-2

İnsan

 Dünyanın tacı insanoğlu,

Geliştin, görüştün, büyüdün.

Hakettin, harcadın, kullandın.

Dünyayı hayasızca katlettin.

Sandın ki doğayı yendin.

Sinsi gelen feci bir ölüm seni bekliyor.

Kendi kıyametini kendin hazırladın.

Kıyamet sana hızlı geliyor.

97-2001-1