Kış gibi beyaz, sessiz, yalnız, kimsesiz, bir o kadar şenlik.

Beyaz örtü yağar, donuk, buruk, biraz kırık, bir o kadar romantik.

Yağar üstüne soğuk, kıskanç, ıslak, hassas, bir o kadar yırtık

Soğuk eser rüzgar, sert, hissiz, biraz tavırlı, bir o kadar dağınık.

Şimdi artık aşk zamanı.

 İyilik yaptım derken, kabaran kibrimden.

Ağıt yakarken, sakladığım utancımdan.

Sana yalvarırken, kurduğum hayallerimden.

Utanıyorum.

Az verdiğimde, gönlümün çok kaymasından.

Tuttuğum ellerde, dünyalıklar taşımaktan.

Açtığım her pencerede, yanlışlıklar dolmasından.

İyi niyetlerimde , eksiklikler olmasından

Utanıyorum.

Ey ömrümün törpüsü,

Ey gönlümün serinliği,

Kalırım mı sandın bensiz.

Geliyorum ben korkma.

 Gönlümün yarısını bırakıp gidiyorum.

Yağmurlarda yıkanıp arınıyorum.

Fazla söze gerek yok.

Tek dileğim gönlümün tamamlanması.

Ömrümün yarısını bırakıp gidiyorum.

Yangınlarında sağ çıkmaya çalışıyorum.

Şimdi durmaya gerek yok.

Tek sancım ömrümün anlamsızlaşması.

Nefesinin yarısını bırakıp gidiyorum.

Artık keşke demek istemiyorum.

Şimdi saymaya gerek yok.

Tek dileğim kalanın da senle olması.

Mutluluk

 Demli bir bardak çay,

Ufak tefek dert etmeye değmez dertler,

Camın bir kenarında bir miktar deniz manzarası,

Yalan olmasın, yanlış olmasın,

Hepsinden öte sağlık olsun arkadaş.