Aha geçen bir buçuk treniydi.
Gecenin bu saatinde,
Kim bilir ne umutlar,
Ne aşklar ve yalnızlıklar gidiyordu.
Kulakları sağır eden,
Sesin içinde,
Nice sessizlikler vardı.
Kim bilir ne umutlar,
Yolculuk ediyor.
Birinci kompartımanda
İçilen sigaralarda,
Nice şekiller oluşuyordu.
Uyuyan çocuklarda,
Ne tatlı rüyalar,
Nice insanlar,
Tren sesinden çok,
Sonunun belirsizliğinden,
Uyyuyamıyordu.
Bir buçuk treniydi.
Normal bir trendi.
Benim için bir hayal,
Düş gezisiydi.
Hiç bir şeydi.
İncelikler yüklüydü.
Kim bilir?
97-2001-12
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder