Bir zaman vardı.
Geçmişti, belki de yoktu.
İnsanoğlu vardı.
Saftı, temizdi, güzeldi.
Doğa vardı.
Ağacıyla, toğrağıyla, yeşiliyle.
Bugündü, geleceği yoktu.
Pisti, kokuşmuştu, rezildi.
Ve artık doğa yoktu.
97-2001-2
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder