İnsan yazıyorsa insandır. Düşünüyorsa ve hayır diyebiliyorsa

Şiir Var

 Şiirdir tek tesellim,

Hayata bağlayan,

Duvarları yıkan,

Kendi benliğimi bulan,

Aşkımı diri tutan.

Şiirdir beni yaşatan,

Bende ki beni bulan,

Sonsuz diyarlara varan,

İnsanı insan yapan,

İnsanla var olan,

Kendi de bir dünya olan,

Devamlı var olan, 

ŞİİR.

97-2001-13

Aşktı

 Aşk'tı, aşktı benim ki

Biraz çocuksuydu.

Saftı, temizdi, ilkti

Güzeldi, küçük kalbimde,

Sonsuz medeniyetti.

Yakamadığım, yok edemediğim,

Yıllarca bıkıp usanmadan büyüyen,

Kalbimi sahiplenen,

Beni yıkan medeniyetti.

Birbirimizi sevemedik yada

Delice sevdalandık.

Ne birleştik, ne ayrıldık.

Bir ömür bağlandık,

Yada ben öyle sanmışım.

Son günümüzü, son konuşmayı, son gülüşü,

Bakışları o bakışları,

Çoğu şeyi unuttum.

Gözlerinin rengini bile,

97-2001-13

1/30 Treni

 Aha geçen bir buçuk treniydi.

Gecenin bu saatinde,

Kim bilir ne umutlar,

Ne aşklar ve yalnızlıklar gidiyordu.

Kulakları sağır eden,

Sesin içinde,

Nice sessizlikler vardı.

Kim bilir ne umutlar,

Yolculuk ediyor.

Birinci kompartımanda

İçilen sigaralarda,

Nice şekiller oluşuyordu.

Uyuyan çocuklarda,

Ne tatlı rüyalar,

Nice insanlar,

Tren sesinden çok,

Sonunun belirsizliğinden,

Uyyuyamıyordu.

Bir buçuk treniydi.

Normal bir trendi.

Benim için bir hayal,

Düş gezisiydi.

Hiç bir şeydi.

İncelikler yüklüydü.

Kim bilir?

97-2001-12

Öğrenciye

 Öğrenciyim, toplum dışıyım.

Gurbetteyim, ana baba uzak.

Okuyorum, para pul kısarak.

Yalnızım, aşkım benden uzak.

Sarılmışım, dört yanım tuzak.

Şaşırmışım, her şey yasak.

Açıktayım, öğrenciye ev yok.

97-2001-11

Gece

 Nedense severim geceyi,

Benim için hep çekicidir.

Esrarengiz, biraz ürkütücü,

Biraz hüzünlü, birazda yalnızdır.

Ama bir o kadar heyecanlı,

Şairane, namuslu, güzeldir.

İçinde en büyük aşk,

En güzel sevgiler gizlidir.

Karanlık örtüyü araladığımızda,

Saf bir aydınlık çıkar.

Her aydınlığın başı,

Karanlık değil midir?

Bu satırları karalamamın,

Sebebi karanlıktır.

Beni hayata bağlayan,

Bu karanlıktır.

Bu dizelerimi oluşturan

Karanlığın ardında ki aydınlıktır.

Ve ben severim geceleri.

97-2001-10

Gariptir AŞK

 Belki aile korkusundan,

O, bu, şu korkusundan,

Yada yasak aşkların,

Dayanılmaz çekiciliğinden,

Gizli yaşandı.

Dışı kül olan,

Ebedi bir kor olarak.

Yalnız ve ayrı yaşandı.

Tek olarak öksüz büyüdü.

Aynı tohumun iki çiliydi.

Arasında okyanus olan,

iki çınar gibi,

ikiside ayrı ve tek.

Yeşil, sağlam ve ölümsüz,

Öylesi bir garip aşktı bu.

97-2001-9